Waarom kan ik, als ik net gegeten heb, met mijn speeksel geen envelop dicht plakken?
"Leuke vraag, ik kende het verschijnsel niet" Zegt Enno Veerman, hoogleraar orale biochemie, verbonden aan het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam (ACTA). Al moest hij toegeven dat hij zelf nauwelijks envelop dicht plakt met zijn speeksel, en al helemaal niet na het eten.
amylase-rijk speeksel
De gegomde plakrand van een envelop bestaat uit een dunne film van opgedroogd zetmeel. Als deze bevochtigd wordt door er met je tong aan te likken, ontstaat er een kleverige substantie. Hierop berusten de plakkende eigenschappen van de gegomde plakklep. Speeksel bevat amylase. Dit is een enzym welke zetmeel afbreekt en daarom de plakeigenschappen van de gegomde klep teniet doet. De hoeveelheid amylase in het speeksel in niet constant. Door het kauwen, bijvoorbeeld bij het eten, maar ook door
smaakprikkels (bijvoorbeeld zuur), neemt het amylase-gehalte in het speeksel enorm toe. Wanneer men besluit om na het eten een envelop dicht te plakken en het speeksel in contact komt met het zetmeel op de plakrand van de envelop. wordt het zetmeel direct afgebroken en gaat de plakkende eigenschap verloren. Door regelmatig slikken wordt het amylase-rijke speeksel enige tijd na het eten vanzelf weer vervangen door amylase-arm speeksel.




